Showing posts with label self-motive. Show all posts
Showing posts with label self-motive. Show all posts

కుండ బద్దలుకొట్టేద్దాం



కాసేపు మనల్ని మనం చూసుకుందాం
ఒక్కసారి ముసుగులన్నీ విప్పి నగ్నంగా నిలబడదాం
మనతో మనమే మాట్లాడుకుందాం
మనలో మనమే తర్కించుకుందాం
మనల్ని మనమే పోల్చుకునే ప్రయత్నం చేద్దాం
నాకు కనిపించే నిన్నూ, నీకు కనిపించే నన్నూ తరిమి తరిమి కొడదాం
నీకు మాత్రమే కనిపించే నిన్నూ, నాకు మాత్రమే కనిపించే నన్నూ ఎదురెదురుగా నిలబెడదాం
నేనెవరని ప్రశ్నించుకుందాం, వచ్చే సమాధానాన్ని ధైర్యంగా విందాం
పచ్చి నిజాన్ని తాగుదాం... గరళమో, అమృతమో అరాయించుకుందాం
వెంట తిప్పుకుంటున్న నీడల్ని ఈరోజుకి కుక్కల బోనులో కట్టేద్దాం
తాయెత్తులన్నీ పీకి సముద్రంలోకి విసిరేద్దాం
నిప్పుని గుప్పెట్లో పట్టుకుని నిలుచుందాం

కొట్టేద్దాం...కపాలం బద్దలయ్యేలోపు.. ఒక్కసారైనా.... కుండ బద్దలుకొట్టేద్దాం..!! 

పునర్జన్మకెన్ని పురిటినొప్పులో!!!



నా తల్లి పురిటినొప్పులు పడుతోంది...
నన్ను మరలా కనేందుకు!
నా తల్లి తల్లడిల్లుతోంది...
నాకు పునర్జన్మనిచ్చేందుకు!
నా తల్లి నరాలు తెంపుకుంటోంది...
నా దారి సుగమనం చేసేందుకు!
నా తల్లి తన జగద్యోని తమస్సుని చింపుకుంటోంది...
నన్ను వెలుగురేఖల పొత్తిగుడ్డలలో చుట్టి, చూసి మురిసిపోయేందుకు!!

నేడు



నేటి కన్నా నిన్న తీపి..
నిన్న కన్నా రేపు తీపి..
నిన్న లేనే లేదు!
రేపు రానే రాదు!!
నిన్న-రేపటిల నడుమ
నేడు చిక్కుకున్నదేమిటి?
కదలనీ.. ముందుకు కదలనీ...

గతించిన నిన్నలో ఏముంది?
గతమైపోయిన జ్ఞాపకాలు తప్ప!
అగామియైన రేపటిలో ఏముంది?
అస్పష్టమైన ఆశలు తప్ప!
కని, విని, శ్వాసించి, స్పృశించి, ఆశ్వాదించగల నేటిని
కదలనీ.. ముందుకు కదలనీ...

స్తంభన చేతికి అప్పగించిన కళ్ళాలను
స్పందన చేజిక్కించుకోనీ
పంచకల్యాణిని పరుగులు తీయనీ
కదలనీ.. ముందుకు కదలనీ...
అడ్డుగోడలు, తులసి కోటలు అడ్డురానీ!
వేడి గాలులు, వాయుగుండాలు మింగివేయనీ!
ముళ్ళు కిరీటాలై అల్లుకోనీ!
రాళ్ళు వర్షాలై కురవనీ!
అడుగులను జడవనీకు
వెనుకకు మళ్ళనీకు
కదలనీ.. ముందుకు కదలనీ...
దిటవు చేసుకున్న గుండె ఆసరాగా
నిర్ణయించుకున్న నేటితో పాటుగా
సాగనీ.. నీ పయనం సాగనీ...



ఆత్మ సంతృప్తి




ఇప్పుడేంటి?
ఆఖరికి నీకు కావాల్సింది ఏంటి?
తినటానికి తిండి, కట్టుకోటానికి బట్ట, ఉండటానికి ఇల్లు,
 ‘నా’ అని చెప్పుకోటానికి నలుగురు మనుషులు.
అంతేగా...?
అవన్నీ ఉన్నాయిగా... ఇంకేం కావాలి నీకు??
ఎప్పుడూ ఏదో ఒకదాని కోసం ఏడుస్తూనే ఉంటావేం??
పొద్దున్నే లేవటానికి ఏడుస్తావు!
లేచినదగ్గర్నుంచి ఎదుటివాడి మీద పడి ఏడుస్తావు!
దొరికిన దాన్ని చూసి సంతోషించక దొరకని దానికై ఏడుస్తావు!
ఏడుస్తూ పుట్టి, ఏడుస్తూ బ్రతికి, చివరికి చావటానికి కూడా ఏడుస్తావు!!
బ్రతుకు నీకు అంత ఏడుపైనప్పుడు చావు కూడా ఏడుపెందుకైంది నీకు??
కాసేపు ఆ ఏడుపాపి నీ చుట్టూ చూసుకో... కళ్ళు తెరువ్...
నీలోకి నువ్వు చూసుకో...
నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో...
నీవాళ్ళని అర్ధం చేసుకో...
మూసుకున్న తలుపులు తెరుచుకుని బయటకి రా..
రంగులు కనబడతాయి.
నలుపొకటే రంగు కాదు...
ప్రకృతిని చూడు... ప్రకృతి గాలి పీల్చుకో... మనసంతా ప్రకృతి అందాన్ని పులుముకో...
ప్రకృతిలోని రంగులన్నీ నీ జీవితంలో నింపుకో ... నలుపుతో సహా...
ఇప్పుడు చూడు...
జీవితం ఎంత రంగులమయమైపోయిందో....!
ఎంత ఆనందం నీ చుట్టూ నాట్యమాడుతుందో...!!





Popular Posts

.