Showing posts with label sweeya. Show all posts
Showing posts with label sweeya. Show all posts

ఎగిరి పోవే మనసా...




నేల పైనే నింగి సాక్షాత్కరిస్తుంది
నింగి అంచులలో నడచినట్టు తోస్తుంది
నవ్వు కూడా నదివెల్లువైపోతుంది
ఊహలన్నీ పాలపిట్టలై పరుగులు తీస్తాయి
పలుకులన్ని పారిజాతాలల్లె పరిమళిస్తాయి
రంగులు రంగులు
ఎటు చూసినా రంగులు
కనులకంతా విందులు
ఉదయపు తొలికిరణం మొదలు
రేయి మలిఘడియ వరకూ అంతా ఆనందం
ఏదో తెలీయని తారంగం
వేసవిలోనైనా చలిమంట వేసే వెర్రి వయసుతో కూడి
మతిలేని మనసు చేసే వీరంగం
అంతా కోలాహలం
అర్ధంకాని గందరగోళం
అందమైన రెండక్షరాల పదం ఆడే ప్రణ(ళ)య తాండవం
ఆ ప్రళయ కాల అలలు చుట్టుముట్టి
ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి ఊపిరిని లాగి మింగేసినప్పుడు
నాడులన్ని స్థంబించి
బీటలువారిన గాజు హృదయం ముక్కలుగా పగిలినప్పుడు
ఆ ముక్కలనే రెక్కలుగా చేసి పైకెగరగలిగితే
ఆత్మవిశ్వాసమే ఆయువై
ఆత్మాభిమానమే ధైర్యమై
సాగే ఆ పయనానికి ఆకాశమే హద్దు . . !


తీయటి కన్నీరు ...




గుప్పిట తెరవగానే మిణుగురులు 
మిలమిలలాడుతూ బిలబిల ఎగురుతూ నా భుజంపై వాలాయి 
ఆ మినుగురుల మిసిమి వెలుగులో పసితనపు స్మ్రుతులెన్నో కదలాడుతున్నాయి 
నింగి దిగివచ్చిన తారకల్లా నా చుట్టూ నాట్యమాడి 
నన్ను తమ రెక్కలపై ఎక్కించుకుని గతకాలపు లోకాలలోకి పరుగుతీశాయి 
అడుగడుగునా కనిపిస్తున్నఆత్మీయ నేస్తాలు...  
ప్రతి మలుపులో పలకరించు ప్రాణ స్నేహాలు... 
మరలిరాని ఆ మధుర క్షణాలని పూవులుగా అందించి నాకు స్వాగతం పలుకగా 
అనుభూతో, ఆనందమో తెలియని ఒక భావావేశం పెల్లుబికి
తీయటి కన్నీరై  చెక్కిలిని మృదువుగా నిమురుతూ జారుతుంది...! 

July 08, 2011 - , 8 comments

స్వీయ






తను నా ఆత్మీయ నేస్తం.. ఆజన్మాంత స్నేహం...
మనోభావ సౌరభాల కుసుమ మనసు
వెన్నెల రువ్వే వెండి వెలుగుల నవ్వు కలబోత తాను...
తనతో నా స్నేహం మధురాతి మధురం...మాటలకందని భావం..
ఎన్నో జ్ఞాపకాలు ఇంకెన్నో మధురానుభూతుల కలయిక మా స్నేహం...
పసితనపు పరిమళాలను నా చుట్టూ నింపి
మరో బాల్యాన్ని చవిచూపించిన చిన్నారి నేస్తం తాను...
అల్లరి చేయటమే విధిగా రోజులు గడిపినా
గమ్యం ఎరుగకపోయినా ప్రయాణం చేసినా
ఎర్రటి రసగుల్ల కొనుక్కు తిన్నా
అన్నం ముద్దలు పంచుకున్నా
అహంకారాలు పెంచకున్నా
మనసారా నవ్వుకున్నా
కడుపారా ఏడ్చినా
అన్ని తనతోనే...


అంతులేని ఎదలోతులను కంటి చూపుతోనే కొలిచేస్తుంది..
అంతలోనే ఎత్తుకోమని మారాం చేసే చంటి పాపైపోతుంది!
ఎంతవారినైనా లెక్కచేయని తెగువ చూపుతుంది..
వింతగా చిన్న విషయాలకి కన్నీరు పెడుతుంది!!
ఎన్నని చెప్పను... ఏమని చెప్పను...!!
తనతో గడిపిన ప్రతిక్షణం ఒక ఆణిముత్యం...
ఆనందమే అనునిత్యం...
ప్రతిరొజూ ఒక పగడపు హారం...
నాకు మాత్రమే దొరికిన వరం...



Popular Posts

.